PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : YAÞAM NEDÝR ?



xelodo
18.Eyll.2011, 23:11
YAÞAM NEDÝR ?
Gökyüzünde dünyayý yaþarken sonsuz özgürlüðümle birlikte,
yaþamý arýyordum ne olduðunu bilemeden... Bir su damlasýydým, güneþin ýþýklarýnda renklerle oynayan, karanlýklarda
yýldýzlarla konuþan... Mutluydum rüzgarla birlikte
maviliðe savrulurken, mutluydum kuþlarla kanat çýrparken,
mutluydum gökkuþaðý olup renkleri saçarken...


Takýlmýþken bir bulutun peþine, görürdüm yaþayanlarý
yeryüzünde... Hepsi zamanla koþar gibi, hep bir þeylerin
peþinde... Bazen bir kuþun kanadýna karýþýr,
uçardým onunla, rüzgâra karþý çýðlýklarla birlikte.


Yaþamý sorardým kuþlara, nedir diye? Özgürlük derlerdi bana... Göklerde özgürce kanat çýrpabilmek, rüzgâra baþ kaldýrmak. Ama
yaðmur yaðdýðýnda özgürlükleri elinden alýnýr, aðýrlaþan kanatlarý
daha fazla çýrpýnamazdý damlalar karþýsýnda... Sýðýnýrken bir kaya
kovuðuna, özgürlüklerini teslim ederlerdi yaðmura, sessizce...
Karýþtým bir gün yaðmur damlalarýnýn arasýna, gücü hissedebilmek için...Topraða karýþmak istedim, çoðalmak istedim, azgýn bir nehir olup akmak istedim, deniz olmak istedim, yaþamý bulmak istedim, yaþam olmak istedim... Terk ettim gökyüzünü güneþe veda edemeden... Altýmda gittikçe büyüyen yeryüzü beni kendine doðru hýzla çekerken daha da büyüdüm, çoðaldým. Koþmaya baþladým bir an önce topraða kavuþabilmek için. Yaþamý hissedebilmek için... Yaþam olabilmek için...


Topraða ilk dokunuþ, ilk sarýlýþ... Sýcaktý toprak, gökyüzünün
olamadýðý kadar... Beni sarmaladý þefkatle, beni içine aldý sevgiyle...
Sevdim onu... Seviyorum dedim yaþamayý seninle birlikte...Topraðýn
derinliklerinde, karanlýk sýcaklýklarda güveni hissettim... Zaman
geçtikçe büyüdüm, çoðaldým... Yerimde duramaz hale geldim...


Güneþi özledim... Yýldýzlara merhaba demek istedim.... Terk ettim
topraðý. Sýcaklýðýný, þefkatini. Bir sabah çiçekler açarken gökyüzünü
gördüm yeniden... Öylesine mavi, öylesine sýnýrsýz, öylesine özgür...


Aktým, gittikçe büyüyerek... Beni sarmalayan topraða dokunarak
aktým... Nereye gittiðimi bilemeden... Sadece yaþamý ögrenebilmek
için aktým... Benimle çiçekler açtý aðaçlarda, topraktan otlar fýþkýrdý
delicesine... Ben onlara yaþamý sunarken, cevap veremediler bana
yaþam nedir diye sorduðumda... Büyümek istedim... Daha hýzlý
akmak, denize kavuþmak istedim... Aktým gökyüzünün görünmediði
ýssýz ormanlarýn arasýndan, yýllardýr kýmýldamaktan korkan taþlarý
peþimde sürükleyerek, baþkaldýrýrcasýna ... Baþaklarýn rüzgârla dans
ettiði ovalara geldiðimde duruldum... Onlarý seyredebilmek için
yavaþladým... Sordum uçuþan kelebeklere yaþamý... Rüzgarla dans
mý diye?.. Cevap vermediler bana... Denizi aradým uzaklarda,
görebilmek için köpürdüm, taþtým ona bir önce dokunabilmek için.


Sonra bir sabah, daha güneþ ýþýklarýný serpmeye baþlamamýþken
dünyaya, uzaklarda maviliði gördüm... Gördüm orada canlýlýðý,
baþkaldýrmýþlýðý, hasreti... Kavuþmak istedim bir an önce, sarýlmak
istedim... Koynuna girmek istedim bir sevgili gibi... Seviþmek
istedim onunla... Yaþamý istedim ondan... Dokunduðumda denize,
balýklar kaçtý benden, suyum karýþtý denize... Bir oldum onunla...


Ufacýk bir damlaydým, bulut oldum, toprak oldum, deniz oldum,
okyanus oldum. Kapladým dünyayý canlýlýðýmla. Dalgalarla oynarken derinliklere karýþtým... Derinliðin sessizliðinde güzellikleri
buldum... Yaþam gizlenmiþ güzellikler midir diye sordum denize?
Cevap alamadým... Ýnsan olmak istedim... Yaþamýn ne olduðunu
öðrenirim diye...Döl oldum genç bir erkeðin ateþli vücudunda...
Yýldýzlý bir gecede can oldum bir diþiyle... Büyümeye baþladým
içinde olduðum insana fark ettirmeden... Büyüdüm, büyüdüm...


Ayný toprak gibi sýcak ve karanlýk bu yer bana güven verdi, huzur
verdi... Zaman geçtikçe, yerime sýðamaz hale geldim... Güneþe
sarýlmak istedim... Yýldýzlarý görmek, denizle konuþmak istedim...
Yaþamý insanlara sormak istedim... Iþýkla tekrar kavuþtuðumda
özgürlüðümü hissettim yeniden... Küçük bir su damlasýyken
gezdiðim gökyüzünü yeniden görebilmek mutluluk verdi...


Büyüdüm zamanla... Diðer insanlarla birlikte, zamanla birlikte...
Sordum insanlara yaþam nedir diye?.. Cevap veremediler...
Bir gün aþýk oldum birisine, neden diye sormadan kendime...
Bir kuþ gibi özgürce, bir nehir gibi delicesine akarak,
bir deniz gibi sýnýrsýzca sevdim birisini...
O zaman anladým ki; YAÞAM SEVGÝDÝR...
SADECE SEVGÝ.